บทที่ 83 “ผมสงสารจำปาครับ นายก็ ไม่น่าใจดำเลย”

“...” เธอใบ้กินกรอดวงตาไปมาอย่างวิตก

“หมออยากให้คุณแม่ทำใจให้สบายๆนะครับ เพราะไตรมาสแรกต้องดูแลตัวเองเป็นพิเศษกว่าแม่คนอื่นๆหน่อย”

               หลังจากคุณหมอและพยาบาลเดินออกไปแล้ว ร่างบางนอนลูบหน้าท้องตนเองป้อยๆสายตาเหม่อลอยมีน้ำตาคลอหน่วยใกล้จะไหลพรากลงมาอีกระลอก

               ....ลูก?

เธอกำลังจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ